Vertrouwen

Corona: kring, krans. Het was één van de eerste Latijnse woordjes die ik uit mijn hoofd moest leren. Bijna vijftig jaar later doemt de oude associatie weer op. Pregnant op de voorgrond in mijn gedachten. Twee talen, drie losse woordjes, door de tijd heen onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zo leren we, onthouden we en worden we ons bewust van verbanden.

Corona, de wereld lijkt in de ban van het grensoverschrijdende virus en de daarmee gepaard gaande duivelse dilemma's, standpunten en keuzes. Politici, virologen, economen, zorgverleners, artsen en burgers in 'andere functies' moeten continu beslissingen nemen tussen ogenschijnlijk meervoudig tegenstrijdige waarden. Tussen acuut en langere termijn, privacy en gezondheid, totale controle of burgerschap. En op grotere schaal, zoals historicus en auteur Harari stelt: tussen nationale isolatie of mondiale solidariteit?

Is angst een slechte raadgever of brengt het ons de juist realistische alertheid, voorzichtigheid en zorgvuldigheid, die nu zo hard nodig is? Wat te doen en hoe het verloop zal zijn... we weten het niet, om met de woorden van Roel Coutinho te spreken. Ook ik ben ongerust en weet 'het' niet. En bij niet weten resteert geloof en vertrouwen. En ja, ik heb vertrouwen in zoveel goeds – ik neem hierbij de verantwoordelijkheid van mijn eigen subjectieve morele kompas – wat ik nu, ten tijde van de coronacrisis, om me heen zie gebeuren.

Het sterkt mijn hoop, geloof en vertrouwen in een koers naar een 'betere' wereld:

• Een wereld, waarin regeringsleiders de wetenschap als leidraad ter harte nemen in plaats van de vrijheid van meningsuiting van populistische manipulators. Een wereld, waarin primair waarde wordt gehecht aan feiten, vertrouwen wordt geschonken aan experts van het 'weten' en fakenews wordt bestempeld met het etiket van 'onverantwoordelijk'.
• Een wereld, waarin we ons allemaal bewust worden van de onlosmakelijke verbondenheid met elkaar en met de aarde. Dat zorgen voor de ander zorgen voor jezelf is.
• Dat we vanuit dit éénheidsbesef de waarden van saamhorigheid, gelijkheid en solidariteit omarmen. En de autonomie en vrijheid, vanuit het perspectief van diversiteit, respecteren en inzetten als kracht voor een sterker samen.
• De garantie van een basisinkomen voor iedereen. Niet enkel vanuit een gefragmenteerd economisch oogpunt, maar vanuit een grondbeginsel en mensbeeld van vertrouwen, solidariteit en zorgzaamheid. Vanuit de overtuiging, dat 'de meeste mensen deugen', van betekenis willen zijn indien ze erkenning krijgen. Dat we allemaal willen bijdragen aan een groter geheel, waar we zelf onderdeel van zijn.
• Dat de politiek partij- en grensoverstijgend gaat samenwerken met het oog op cruciale mondiale vraagstukken, zoals de vluchtelingenproblematiek en het klimaat. Dat onze regeringsleiders, 'significant others' en besluitvormers daarmee een voorbeeldgedrag tonen. Een voorbeeldgedrag aan alle burgers, vanuit overtuiging en noodzaakbeleving. Weten wat te doen en daarmee draagkracht creëren voor een humanitaire olievlek en een mondiale bewustwording van de betekenis van onze moeder Aarde. De noodzaak van een mondiale solidariteit: I am because we are, we are because the planet is.

Ik geloof, dat we dit allemaal willen. Ik vertrouw erop dat we dit kunnen. Als we maar het 'juiste weten', ethisch verantwoord worden voorgelicht, moreel worden geleid. The circle of life. Corona: kring, krans. Ik kreeg het woord op mijn twaalfde geleerd. Nu begin ik de betekenis pas een beetje te begrijpen.

Mei/juni 2020 | The Optimist NL